Kendime Bir Gün: 18 Mayıs 2026

Bandırma'nın Güneşli Günü

Mayıs ayının güneşli ve Bandırma'da rüzgarsız olan nadir günlerinden biri bugün. 18 Mayıs 2026. 19 Mayıs Salı gününe denk gelip çalıştığım firma da haftasonu ile birleştirince, Pazartesi günü boşa çıktım. Kızımın ise o gün okulu vardı; ona tatil değildi. Aslında ben de çalışmıyorken, onu da okula bırakmayabilirdim. Fakat dedim ki, bugünü bana şirket tahsis etmişken, ben de kendime bir hediye verip gerçekten bana ait bir gün yaşayayım.

Kızım ve Yorgun Günler

Kızım 4 yaşına girmek üzere. 4 senedir tahmin edersiniz ki, oldukça uykusuz ve yorgun günler geçiriyoruz. Hala geceleri uyanan bir çocuk Doğa. Her ne kadar O'nun varlığı her şeye değer olsa da, dürüst olmak gerek; bugünü kendime ayırmak, boş boş gezmek ya da hiçbir şey yapmamak istedim.

Akşam için evde yemek vardı, dolayısıyla erkenden gelmemi gerektiren bir zaman kısıtım da yoktu. Yani gerçekten bana ait bir gün geçirebilirdim.

Göz Randevusu

Önce Doğa'yı okula bıraktım. Hemen ardından bir göz randevusu almıştım. Hastaneye uğradım. Muayenemi oldum. Sağ gözümdeki astigmat ve miyop numaralarımda değişiklik yokmuş. Ama sol gözümdeki astigmat ve miyop yarımşar derece artmış. Neyse ki, doktor hanım reçete yazdı; yeni gözlük = yeni maliyet.

Müzik ve Manzara

Hastaneden sonra çıkıp arabayı güzel müzikler eşliğinde sürdüm. (Spotify listemi de bırakıyorum buralara bir yere :)) O eşsiz güzellikte olan Kapıdağ manzaraları, baharın gelişiyle coşkuya kapılan sarı bahar çiçekleri, kırmızı gelincikler derken, masmavi ve tabiri caizse çarşaf gibi denize vardım. Arabayı park ettim, şapkamı taktım, çantamı sırtıma aldım ve yürümeye başladım.

Tolga'nın Mutfağı

Sahil yoluna varmadan önce çarşı içerisinde yakın yıllarda yeni açılan Tolga'nın Mutfağı'na uğradım. Çok çeşitli sandviç menüsü var. Geçen yıldan hatırladığım naneli ayranları da oldukça lezzetli. Sandviçi isterseniz kendi damak zevkinize göre de seçebiliyorsunuz. Ekmeğinden içeriğinde ne olacağına kadar belirledim ve güzel bir sandviç aldım yanıma.

Uzun Yürüyüş

Sonrasında uzun sahil yoluna giriş yaptım. Denizi, kuşları, martıları, sokakta kışı atlatmış kedileri ve köpekleri izleyerek, bazen selamlaşarak neredeyse sahili tamamladım. Sonlara doğru rüzgar biraz artmıştı ve ben de oldukça yorulmuştum. Tatlı bir yorgunluk diyelim. Yürüyüş gerçekten insanı mutlu ediyor.

Gölge ve Dinlenme

Güzel bir köşe seçtim kendime; kocaman bir ağacın gölgesine oturdum. Yanımda minik çiçekler, çimenler; önümde ise masmavi Erdek Denizi. Ufuklara ve bulutlara bakarken sandviçimi yedim, suyumu içtim. (Naneli ayran henüz hazır değildi maalesef, bir dahakine artık.)

Şanslı Bir Bölge

Kendi kendime düşündüm; şanslı bir bölgede yaşıyorum gerçekten ama bunun kıymetini bilmek de ayrı bir mesele. Böyle şeylerin farkında olmadan yaşayan o kadar çok insan var ki. Oysa ki mutluluk çok uzakta değil, görebildiğimiz yerde.

Dönüş Yolunda

Dönüş yolunda aynı duygularla geri döndüm. Arabaya bindiğimde çok mutluydum. İyi ki vazgeçmediğim ve kendimi sokağa attığım için tebrik ettim o gün ki Duygu'yu.

Sonuç

Bugünlük benden bu kadar. Kendinize bir gün ayırmayı unutmayın! Sevgilerimle.